Home / Ingezonden / Carnaval

Carnaval in Camille

Het vriest, het waait, het kraakt, het sneeuwt.
Je moeder kookt, de hond die geeuwt
Het is zo'n avond, die in je hoofd
Nog vrijwel niks speciaals belooft.
En tegen de zin van je portemonnee
Neem je je net zo lege geest weer mee
Naar een kroeg, voor ieder om de hoek
Waar je kan stoppen met je gezoek
Naar voer voor je brein en drank voor je lever Voor sterke verhalen en ook voor gezever Met stille muziek en lawaaierig schaken Waar theeglazen biervazen rakelings raken Hier kan men ruiken aan iedereens dromen Ook al lijkt die lucht gewoon uit de keuken te komen.
En heel af en toe, maar soms ook best vaak Is het voor een klein groepje mensen weer raak Dan willen ze dansen, ze willen verkleden De baas van kroeg, zij verhoort hun gebeden.
Zeg het maar jongens, wat is het idee
Tegen 'n goed verhaal zeg ik zeker geen nee.
En de raad van elf legt duidelijk uit,
Waarom die trommels? Waarom dat fruit?
Want in een land hier ver vandaan
Is ooit eens een keer de behoefte ontstaan Om luid met de samba mee te gillen En nog harden dan dat, om te schudden met billen En dat dan in vrij minime pakjes Met hier en daar wat glitterplakjes De baas knikt en ze luistert, ze wappert haar hand De raad vraagt, bananen? De raad vraagt, zand?
En zij zegt: het mag, maar jullie moeten niet flikken Dat 't er morgen nog ligt, of dat 't vanavond gaat fikken.
En zo beste mensen, zo stÓrt carnaval.
Start zeg ik hoor, we zijn er niet al.
Want een goed feestje bouw je samen.
En dan doel ik niet slechts op beslagen ramen.
Laat je latinobloed maar stromen
Het samba-zweet van je voorhoofd stomen
El pollo loco is nu deze kroeg
De raad van elf is uw avondploeg
Voor plaatjes om te schudden met je bil
Welkom bij Carnaval do Brasil.

Fransje Boot